Szkła w okularach: jak je wybrać?

Praca przed ekranem komputera, czytanie e-booków, długie oglądanie telewizji, sztuczne światło, wiek – przyczyn pogarszania się naszego wzroku jest wiele. Jednak nie tylko one powodują, że musimy pomyśleć o skorygowaniu wady. Najpopularniejszą metodą jest noszenie okularów, ale ich wybór często nastręcza wielu trudności.

Decydując się na zakup okularów w pierwszej kolejności należy wybrać szkła. W zależności od naszych potrzeb, mamy do wyboru soczewki jednoogniskowe, dwuogniskowe i progresywne. Pierwszy typ ma na celu korekcję do dali lub bliży. Soczewki dwuogniskowe łączą w sobie oba te sposoby, jednak nie dają takiego komfortu jak soczewki progresywne, które są najnowocześniejszym sposobem korekcji za pomocą szkieł okularowych. W przeciwieństwie do soczewek dwuogniskowych, nie mają one wyznaczonych części patrzenia do dali i bliży, co znacznie poprawia komfort korzystania z nich.  W tym wypadku bowiem na jednej powierzchni znajduje się zarówno widzenie do dali, ośrodki pośrednie, jak i widzenie bliży.

Każdy z typów szkieł może występować w wersji białej lub fotochromowej. Soczewki białe to podstawowy rodzaj szkieł, który jest stosowany w przeważającej części okularów korekcyjnych. Jeśli jednak zależy nam na ochronie oczu przed promieniowaniem UV, powinniśmy wybrać soczewki fotochromowe. Tym, co je wyróżnia jest zaciemnianie po wyjściu na zewnątrz. Co ważne, możliwy jest wybór stopnia zaciemnienia szkła.

Reklamy

Kiedy należy wykonać badanie OCT oka?

Nie ma nowoczesnej okulistyki bez badania OCT, czyli Optycznej Koherentnej Tomografii. Jego zaletą jest dokładność obrazu, jaki otrzymujemy. Przypomina on preparat histologiczny uzyskiwany podczas badań tkanek pod mikroskopem. Sprawiło to, że przez wielu specjalistów badanie OCT porównywane jest z biopsją oka.

Optyczna Koherentna Tomografia jest wykonywana u bardzo wielu pacjentów. Nie trzeba się do niej wcześniej przygotowywać. Badanie jest niezastąpione w diagnozowaniu i leczeniu jaskry, AMD, nowotworów oka oraz chorób nerwu wzrokowego. Trwa ono bardzo krótko, a dzięki swojej nieinwazyjności może być powtarzane tak często, jak wymaga tego rozwój choroby.