Dieta i ruch w leczeniu cukrzycy

Cukrzyca jest jednym z najpoważniejszych problemów zdrowotnych współczesnego świata – obok chorób nowotworowych oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Najbardziej rozpowszechniony typ cukrzycy to cukrzyca typu 2, z którą boryka się ok 90-95% diabetyków.

Najbardziej narażone na tę chorobę są osoby po 45. roku życia, choć ta granica z czasem się obniża – widok dziecka chorego na cukrzycę nie jest czymś niespotykanym. Wśród najważniejszych czynników wywołujących chorobę wymienia się otyłość i nadwagę, a w związku z nimi – złą dietę oraz brak ruchu.

Z badań naukowych wynika, iż odpowiednie żywienie i wysiłek fizyczny są najskuteczniejszymi metodami profilaktyki i leczenia cukrzycy typu 2 – znacznie skuteczniejszymi niż jakiekolwiek lekarstwa.

O czym należy przede wszystkim pamiętać podczas układania jadłospisu dla diabetyka? Bardzo ważne jest, by spożywać 4-6 niezbyt obfitych posiłków dziennie, najlepiej o stałych porach, by uniknąć niebezpiecznych wahań poziomu glukozy we krwi. Należy wykluczyć z diety cukry proste i zastąpić je produktami o niskim indeksie glikemicznym (IG) – np. węglowodanami złożonymi pochodzącymi z produktów pełnoziarnistych, grubych kasz, nieoczyszczonego ryżu.

Spożywanie możliwie mało przetworzonego jedzenia powinno stać się podstawą diety. Zasada ta dotyczy również owoców i warzyw – np. surowa marchew ma indeks glikemiczny 30, ale gotowana – już 80. Koniecznie trzeba ograniczyć także spożycie soli, alkoholu oraz tłuszczu (zwłaszcza pochodzenia zwierzęcego).

Regularna aktywność fizyczna pozwala nie tylko w oczywisty sposób zgubić nadmiar kilogramów. Dzięki niej możliwe jest pozbycie się tkanki tłuszczowej i zastąpienie jej tkanką mięśniową, co dodatkowo wpływa na przyspieszenie metabolizmu i dalsze chudnięcie. Dzięki wysiłkowi fizycznemu następuje także poprawa układu krążenia, szczególnie narażonego na uszczerbek u diabetyków.